[EAI] "Andiamo in Pizzeria"

posted on 20 Oct 2012 23:07 by kinderliebenfroh-ii in EAI-Compagnia directory Fiction, Diary, Idea
 
 
 
 
 
เรามาสานต่อsomethingกันค่ะ กับcommuนี้เลย+ Money mouth
 
อันนี้ค่า+
 
 
 
อ้ะ ก่อนอื่นๆ แขกรับเชิญค่ะ Money mouth
 

...ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันอีกครั้งค่ะ
 
ขอบคุณมากๆเลยค่า
 

เนียร์เอล ยาสึริ เลโนก้า (Nearel Yasuri Lenoga)
/Shi-an san
http://shi-an.exteen.com/20111124/eai

หลี่  เจวินจู       (Lǐ  zhēnzhū) 
 /aleceae-chan
http://aleceae.exteen.com/20120214/eai-1

ซาคุยะ มิคาสึกิ (Sakuya Mikatsuki)
 
 
 
 
 + ต่อจาก ตอนนี้

[EAI]* การพบกันของGnomeและUndine *

posted on 22 Mar 2012 16:49
 
 
+++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
 
                  เรื่องเริ่มจาก การที่ทาโฮม่าไปเจอเด็กสาวคนหนึ่ง ทำท่าเหมือนจะโดดน้ำตาย แต่ไปๆมาๆกลับไม่ใช่ แถมยังเจอแว่นตาที่ทำหล่นอีก บวกกับคำพูดของเธอ ทำให้เขารู้สึกว่า มัน "คาใจ" จังเลย...
 
                     ก็เลยหาทางนำแว่นไปคืน และในที่สุดก็พบว่า เธอเป็น โนม ชื่อ ซาคุยะ แล้วยัง อายุมากกว่าด้วย!? ไปๆมาๆ ก็เริ่มยิ่งอยากจะคุยด้วยในฐานะที่เป็นโนม ที่อยู่ใต้ดิน แต่กลับชอบสายน้ำ ทั้งๆที่ เขาเป็น องดิเน่ แต่ไม่เคยเอะใจคิดอะไรแบบเธอเลย
                     ก่อนหน้านั้น ก็เจอไปครั้งหนึ่งแล้วตอนเลี้ยงหม้อไฟ ที่ไปๆมาๆก็แป้ก แต่ได้รุ่นพี่เนียร์ กับ อาจู รุ่นพี่และรุ่นน้องจาก Orange Planetมาช่วยทำให้บรรยากาศสดใสขึ้น
 
แต่ว่า....คำถามที่คาใจเขา ยังไม่ได้คำตอบค่ะ
 
งั้น มาดูกัน ว่าคราวนี้ เขาจะถามได้ไหม??? Surprised
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
[EAI] "Andiamo in Pizzeria"
/ ภาษาอิตาลี แปลว่า ไปร้านพิซซ่า +
 
 
 
"เอ่อ ขอโทษที่ทำให้รอนะครับ ผมเป็นคนนัดแท้ๆ แต่มาสายะได้ ขอโทษครับ"
 
ทาโฮม่าก้มศีรษะเล็กน้อย ขอโทษซาคุยะเป็นมารยาทที่มาสาย แล้วเงยขึ้นพร้อมทำหน้าเจื่อนๆ
 
"แต่ขอบคุณที่มานะครับ รบกวนบ่อยๆ ถ้าทำให้ลำบากใจ บอกมาได้นะครับ"
เขาถามพร้อมกับยิ้มให้เหมือนตอนยิ้ม ต้อนรับลูกค้าลงเรือกอนโดล่าที่บริษัท
 

 
"ไม่ เป็น ไ ร ค่ะ... ไม่เป็นไรค่ะ พอดี ฉันเองก็จะนัดเจอด้วยค่ะ มีของจะให้ แต่อาจจะต้องรีบกลับหน่อยนะคะ พอดี มีนัดน่ะค่ะ ซ้อนกันเลย"
ซาคุยะตอบ พร้อมกับยิ้มตอบกลับด้วยท่าทีประหม่านิดหน่อย
 
"ถ้าอย่างไง เราเข้าไปข้างในร้านกันเถอะครับ ผมจองไว้แล้วล่ะ" ทาโฮม่าบอกซาคุยะ
พลางชี้ให้เธอมองไปยังโต๊ะที่เขาเลือกให้
 

 
...."ที่จริง รุ่นพี่เนียร์กับอาจู แล้วก็ผม เดินหาร้านนี้ตั้งนานแน่ะครับ มันมีหลายร้านก็จริง แต่ร้านนี้ บรรยากาศสบายสุดเลย ติดคลองด้วย กอนโดล่าเองก็ผ่านได้ตั้งสองลำสวนกันเลยนะครับ ที่จริงทั้งสองคนก็จะมาด้วย แต่ว่า วันนี้ ที่ร้านเสื้อผ้าที่พวกเธอไปประจำมีลดราคา50%ครับ เลยขอไปทางนั้นแทนอ้ะ จริงสิ เจลาโต้ก็อร่อยด้วยครับ " ทาโฮม่าบอก

 

 
"งั้นเหรอคะ? เลือกเพราะติดคลอง สมกับเป็น องดิเน่เลยนะคะ" ซาคุยะพูดพร้อมกับอมยิ้มเล็ก
 
".............ที่จริง ผมเลือกที่นี่เพราะ..." เขาพูดค้างไว้และมองไปที่ริมน้ำ
 
"เพราะ?" ซาคุยะถามด้วยความสงสัยที่เขาเงียบเสียงไป
 
"เพราะ ตอนนั้น คุณซาคุยะบอกว่า ชอบเสียงของคลื่นน้ำน่ะครับ" ทาโฮม่าตอบแล้วยิ้มให้ ราวกับกำลังมอบของขวัญให้เธอแบบไม่รู้ตัว
 
"อ้ะ เชิญนั่งครับ สั่งหน้าที่ชอบได้เลยนะครับ ผมกินมาเกือบครบแล้ว จากร้านอื่นๆในนีโอ-เวเนเซียน่ะนะครับ" ทาโฮม่ากับซาคุยะเดินมาจนถึงที่โต๊ะ

" เอ่อ ขอบคุณค่ะ " ซาคุยะพูดพยักหน้าตอบ
 
...หลังจากนั่งรอและคุยอะไรไปเรื่อย ...........แต่พอไม่มีรุ่นพี่เนียร์และอาจู ก็เริ่มไม่รู้จะคุยอะไร แถมรอบๆ ก็ดันมีแต่คู่รักคุนกันกระหนุงกระหนิงยิ่งกดดัน ว่า คนอื่นเขาจะเข้าใจเราผิดไหมนะ?
 
 
 
จนกระทั่งพิซซ่าที่สั่งมาเสิร์ฟ
 
ตอนนั้นเอง ทาโฮม่าก็เอ่ยถามซาคุยะขึ้น ว่า
/*ขอแปะจากโรลเลยนะคะ/
 
 
ทาโฮม่า: ขอโทษนะครับ คือ ผมอยากจะรู้น่ะครับ
ที่คุณบอกตอนนั้น ที่เราเจอกันครั้งแรก คุณบอกว่า "เสียงของคลื่น"...นี่มันเป็นยังไงครับ? ปกติแล้ว มันก็ แค่ ...ซ่า... นี่ครับ? หรือ คุณฟังเป็นอย่างอื่น?

   
Sakuya Mikatsuki เอ๋? คุณสนใจเหรอคะ? คือมันออกจะน่าอายซักหน่อยถ้าจะบอกว่า เสียงคลื่นก็คล้ายกับเสียงเต้นของหัวใจเราน่ะค่ะ
   
ทาโฮม่า- เสียงหัวใจเต้นน่ะเหรอครับ? /มองแล้วยิ้มแบบสงสัย?
 
Sakuya Mikatsuki- อะ เอ่อ จริงๆ มันก็แล้วแต่คนจะคิดจะจินตนาการเป็นของตัวเองนะคะ /ตอบแบบลนๆ
  
 ทาโฮม่า- งั้นเหรอครับ? ผมไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อนเลย..........เพราะว่า ผมอยู่บนเรือมาตลอด ไม่ได้ สัมผัสกับน้ำตรงๆด้วยแน่ๆเลย /ยักไหล่ยิ้มให้เบาๆ
 
Sakuya Mikatsuki- งั้นเหรอคะ แต่พูดถึงธาตุทั้ง 4 แล้ว ฉันชอบน้ำที่สุดแล้วนะคะ อยู่ด้วยแล้วสงบดี ถึงแม้ฉันจะอยู่กับดินเสียมากกว่าก็เถอะ /ยิ้ม

  
 ทาโฮม่า- งั้นเหรอครับ? แปลกดีจังเลย คิดว่าพวกโนมจะชอบ ธาตุดินซะอีก อ่า...ส่วนตัว ผมชอบ ลม นะครับ เวลามันปะทะกับผิวแล้ว รู้สึกเหมือนเราจะบินได้ดีน่ะครับ
    
Sakuya Mikatsuki ลมเหรอคะ? ฉันก็ชอบนะคะ แต่บางทีก็รู้สึกถึงอันตรายได้จากลมน่ะ เหมือนว่าไว้ใจมันมากไม่ได้ /ยิ้มหงอยๆ
 
ทาโฮม่า- เอ๋? ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ? หรือว่า จะหมายถึง ลมพายุ? ถ้าแบบนั้น องดีเน่อย่างพวกเราก็ไม่ชอบเท่าไรครับ พายเรืออันตรายด้วย
    
Sakuya Mikatsuki ‎/หัวเราะเล็กๆ/ ก็จริงตามที่คุณว่ามาน่ะค่ะ แต่ไม่ว่าจะธาตุอะไรมันก็อันตรายกันหมดนะคะ

ทาโฮม่า- นั่นสิ จริงๆ ถ้าพายออกทะเลมากๆ ก็จะเจอคลื่นที่บางทีก็ ทำผมตกน้ำมาแล้วด้วยนะครับ /แอบขำ

Sakuya Mikatsuki อ๋าาา!!! แย่เลยสินะคะ ดีที่องดีเน่ทุกคนว่ายน้ำเป็นสินะคะ? จริงๆ ฉันไม่ถนัดเรื่องกีฬา แต่ว่ายน้ำนี่แค่พอเอาตัวรอดได้น่ะค่ะ
  
ทาโฮม่า- ครับ องดีเน่ต้องว่ายน้ำได้ เพราะไม่งั้น พอลูกค้าที่ว่ายน้ำไม่เป็นตกน้ำไป เราจะได้ช่วยได้ทัน จริงๆ ปฐมพยาบาลเบื้องต้นก็ได้ด้วยนะครับ... ปั๊มหัวใจ ...กับ ผายปอด /แอบยิ้มแหย่ๆ

Sakuya Mikatsuki เอ๋~~ /หน้าแดงเล็กน้อย/ งั้นก็แปลว่าเคยทำมาก่อนบ้างแล้วสินะคะ
 
 ทาโฮม่า-...เอ๊ะ? หะๆ ยังไม่เคยครับ /ขำ/ ไม่ค่อยมีคนตกน้ำหรอกครับ เค้านั่งกันเรียบร้อยน่ะครับ แต่ถ้าคุณซาคุยะตกน้ำก็ เรียกผมได้นะครับ /แหย่ซะ+
 
Sakuya Mikatsuki ‎/หน้าแดงกว่าเดิม/ เอ่อ ขอบคุณสำหรับความหวังดีค่ะ ที่จริงฉันก็เอาตัวรอดได้นะ แต่ถ้ามันเกิดเหตุสุดวิสัยขึ้นมาจริงๆ ก็คง..... /นั่งเงียบหน้าแดง/
    
 ทาโฮม่า- ไม่ต้องห่วงหรอกครับ อาจูที่เป็นรุ่นน้องผม ยังไงๆ เราก็ไปซ้อมพายเรือด้วยกันบ่อยๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา ผมก็ให้เธอช่วยแทนแน่นอน ไม่ต้อง คิด มาก หรอกครับ /แหย่ซ้ำสอง
  
Sakuya Mikatsuki งั้นเหรอคะ /ทำท่าโล่งอกปนเสียดาย(?)/ ว่าแต่บริษัทคุณพนักงานผู้หญิงเยอะเลยนะคะ คุณดูไม่ค่อยลำบากใจเวลาทำงานกับเพศตรงข้ามเลยนะคะ /ยิ้ม
  
ทาโฮม่า- เอ๋? ก็ พอจะมีผู้ชายบ้างน่ะครับ แต่เวลางานไม่ค่อยเจอเท่าไร แต่ผมมีน้องสาวนะครับ จริงๆ ต้องบอกว่า เด็กแถวๆบ้านล่ะ แล้วก็ เพื่อน..อื่อ ผุ้หญิงที่ โตมาด้วยกันตั้งแต่เล็กๆ ก็เลยชินน่ะครับ
 
Sakuya Mikatsuki งั้นเหรอคะ ฉันเองก็มีพี่ชายนะคะ พี่ชายแท้ๆ น่ะ แต่ไม่ได้อยู่ที่นีโอเวเนเซียนะคะ นานๆ ทีเขาจะนั่งรถไฟมาหาค่ะ
 
ทาโฮม่า- เอ๊ะ? เป็น ซาลาเมนเดอร์ด้วยรึเปล่าครับ?

Sakuya Mikatsuki ไม่ค่ะ พี่เคยเป็นซิล์ฟ แต่ตอนนี้ปลดประจำการแล้วน่ะค่ะ /ยิ้ม
 
ทาโฮม่า- อ้ะ งั้นเหรอครับ ยอดไปเลยนะครับ
   
Sakuya Mikatsuki ห่ะๆ แต่พี่ฉันไม่ดุ(มากเท่าไหร่)หรอกนะคะ
 
 ทาโฮม่า- งั้นเหรอครับ? ดีจังเลยนะ มีพี่น้องน่ะ ดีกว่าครับ เพราะอย่างน้อยๆ ก็มีคนให้เราปรึกษาได้อย่างสนิทใจนะครับ อ้ะ คุณซาคุครับ แยมราดเจลาโต้เปื้อนแก้มครับ
 
 
ทาโฮม่าพูดพลางเอามือชี้ที่แก้มขวาของตนเองเพื่อให้ซาคุยะรู้ตัว
 
"แก้ม..นี่หรือค่ะ?" แต่เพราะนั่งหันหน้าให้กัน มันเลยกลับด้าน แก้มที่ซาคุยะพยายามเช็ดเป็นคนละแก้มกับที่ทาโฮม่าชี้
 
"ไม่ครับ ฮืม ขอโทษนะครับ " ทาโฮม่าพูดพร้อมลุกขึ้นยืน และเอื้อมมือนำผ้าเช็ดปากที่อยู่บนโต๊ะไปเช็ดแยมที่แก้มของซาคุยะ
 

 
"ข้างนี้ต่างหากครับ มันกลับด้านกัน ผมก็ลืมไป" ทาโฮม่ายิ้มให้ราวกับซาคุยะ เป็นเด็กที่กินขนมแล้วทำแยมเปื้อนหน้าโดยไม่รู้ตัว และไม่สังเกตุเลยว่า นั่นทำให้ซาคุยะอายมากจนหน้าแดงแค่ไหน
 
"เอ่อ เอ่อ คือ คือ ว่า ได้เวลาแล้ว เอ่อ มีนัดกับพี่ชายค่ะ เขาจะมาหา ถะ ถะ ถ้ายังไง ขอตัวก่อนนะคะ" ซาคุยะบอกแบบเก้อเขินยกใหญ่ แล้วก็รีบลุกออกจากโต๊ะ แต่ตอนนั้นเอง เธอก็เผลอปัดไปโดนขวดซอสที่ฝาก้ปิดไม่สนิทอีกต่างหาก ก็เลยหกกระเด็นใส่เสื้อทาโฮม่าเต็มที่เลยทีเดียว!?
 
"...ขะ ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะ" ซาคุยะบอกและก้มหัวขอโทษซ้ำไปซ้ำมา หน้าที่แดงก็แดงมากกว่าเดิมอีก
 
"ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง ซักออกครับ เสื้อตัวนี้ ยังไงก็สีน้ำตาลเข้ม มองไม่ชัดหรอกรับ" เขารีบบอกเพราะกลัวว่าซาคุยะจะรู้สึกผิด
 
"เอ่อ ขะ ขอโทษนะคะ แล้ว อ้ะ เกือบลืม คือ นี่เป็นของขวัญตอบแทนวันนั้นค่ะ ขอบคุณที่เลี้ยงนะคะ แล้วก็ ขอโทษจริงๆค่ะ" ซาคุยะยื่นถุงให้ทาโฮม่าแบบลุกลี้ลุกลน แล้วก็ รีบเดินจ้ำออกไปทันทีด้วยความอายที่ทำอะไรเปิ่นๆออกไปจนได้
 
"ครับ ขอบคุณนะครับ แล้วก็ ไว้เจอกันครับ" ทาโฮม่าตะโกนตามหลังเธอไป
 
 
...พอซาคุยะไปได้สักพัก เขาก็เปิดถุงของฝากดู ก็พบว่า ในถุงมี แมวกวัก ตุ๊กตาแมวกวักตัวหนึ่ง แต่ไม่ค่อยจะเหมือนแมวกวักปกติเท่าไร เพราะมันเป็นแมวขนยาวหางฟู และขนสีทองอมน้ำตาล ต่างจากแมวแมวกวักสามสีทั่วไปที่เขาพบเห็นบ่อยๆ ทาโฮม่านึกขำจนเผลออมยิ้มออกมา
 

 
"อย่าบอกนะว่า มันเหมือนผมยาวๆของผมน่ะ?" ทาโฮม่าพูดเบาๆ ก่อนจะเก็บตุ๊กตาลงในถุง เขาลุกขึ้นจากที่นั่ง จ่ายเงินแล้วเดินออกไปรอเรือกอนโดล่าของเพื่อนในบริษัทที่นัดไว้
 
ระหว่างนั้นเองที่สีหน้าเปลี่ยนไปเป็นขมวดคิ้วด้วยความลำบากใจ

 
" ...พี่ชายเป็นซิลฟ์เก่างั้นเหรอ...ชักจะวุ่นวายแน่ๆแล้วสิ..."
 

 
ทาโฮม่าบอกกับตัวเองเบาๆ โดยไม่มีใครตรงนั้น สังเกตุเห็น...
 
 
 
 
 
 
 
+++++++++++end+++++++++++++
 
 
 
 
 
 
 
 
มุม| MAYRIヾ| ω ・*)☆   แอบบอกซิ+
 
       ก่อนอื่น ต้องขอโทษที่ดองไว้นานมากค่ะ OTZ มีเหตุปัจจัยหลายอย่างที่ไม่ได้แตะต้องงานในบล็อกเลย แงงง ขอโทษน๊าาาา แต่กำลังจะกลับมาเล่นค่ะ แหะๆ แต่อาจจะไม่เต็มตัวนะคะ เพราะงานดูแลเด็กๆที่มูลนิธิเองก็ ไม่ละเอียดไม่ได้จริงๆเลย เวลาอาจจะน้อยแต่จะพยายามมาทำค่ะ ไม่อยากทิ้งจริงๆล่ะ
 
  ตอนที่เขียนนี้ จะต่อจากส่วนของ Sakuya's sideนะคะ ก็ยังไง ก็ต้องตามทั้งสองที่นะคะ แหะๆ รบกวนด้วยนะคะ เพราะอ่านแล้วจะต่อกันค่ะ
 
อ้ะ ขอบคุณAleceae มากค่า ขอยืม น้องอาจูมาอีกแล้ววว วาดตอบแทนๆ
 

 
 
 
ขอบคุณ Shi-an ซังมากค่า รุ่นพี่เนียร์นี่ ยืมตัวบ่อยมากกก
 
 
แต่เธอน่ารักจริงๆนะ Money mouth
 

 
   ต่อจากนี้ เราจะเริ่มเผยความหลังทาโฮม่าแล้วล่ะ+ แหะๆ ก่อนมาเป็นองดิเน่ ประวัติเขาไม่ธรรมดานะคะ yeah! แล้วก็จะลง ตัวละครตัวนึง ที่จะโยงมาหาทาโฮม่า
 
 
แบบที่ ทุกคนจะร้อง "หา!? Undecided" ออกมาด้วยค่ะ 
 
 
 
ยังไงก็ อย่าลืมติดตามนะคะ Smile
 
 
 

ヽ(*>◡<* )ノ☆
 
" ทุกคนคะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนกันเสมอนะคะ
ยังไง จะพยายามup ไปเรื่อยๆค่ะ สู้ๆค่า"
 
 

 
 
 
 
***************************
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากก ถึงแม้ไม่ได้เล่นคอมมูแอเรียแต่หนูก็จะติดตามผลงานของพี่เมรินะคะcry
ดีใจที่พี่เมริมาอัพเรื่องราวคอมมูให้อ่านในบล็อกนะคะ อิอิ
อัพเยอะๆนะคะพี่ หนูจะได้เสพ

#4 By Barbozari on 2012-10-22 08:55

กะรี้ดดดดดดดดด /อ่านไปไม่รู้กี่รอบทางมือถือแล้ว อ่านไปยิ้มไป   
ขอบคุณที่พาซาคุไปทานพิซซ่าด้วยกันนะคะ ทาโฮม่าเตรียมรุก ทางนี้ก็เตรียมรับค่ะ (เอ้ะ?)  ไว้มาโรลกันค่า ได้ทุกช่องทางทั้งเฟซ ทวิต และ sms XD

#3 By Rasetsu56 on 2012-10-21 23:51

ขอบคุณนะคะ อาจูน่ารักมากๆ confused smile  & อดีตเร้นลับ (?) ของทาโฮม่ากำลังจะเปิดเผยแล้ว! cry

อาจู (คิดในใจ) //รุ่นพี่เตรียมรุกแล้วสินะคะ double winkcry  ถ้าให้อาจูเป็นคนช่วยแล้วไม่อิจฉาทีหลังแน่นะคะ? open-mounthed smile   (- -  แต่เรื่องว่ายน้ำนี่... ต้องรีบกลับไปฝึกเลี้ยวอ่า! )

#2 By aleceae on 2012-10-21 23:20

น่ารักกกกกก มองสองคนน้านนน
เนียร์ - //อ่านแล้วหันไปยิ้มให้ทั้งคู่ น่ารักนะจ๊ะ

#1 By Shi-an on 2012-10-21 22:06